Leandro Domingues, Kashiwa Reysol ve diğer takımlarda forma giymiş, 2011 yılında MVP ödülünü kazanmış bir yıldızdı.
Kendisi de profesyonel bir futbolcu olan küçük kardeşi Kleiton Domingues, Brezilya futbol programı "Resenha do Leão 1899"a katıldı.
Yaklaşık bir yıl önce yayınlanan bir röportajda, ağabeyinin vefatından önceki son günlerini, hastalıkla mücadelesini ve ailelerini anlattı.
Orada ortaya çıkan, sadece futbolcu "Leandro Domingues" imajı değil, aynı zamanda bir erkek kardeş, bir oğul ve üç çocuk babası olan Leandro'ydu.
"Vefat ettiği gün bile bilinci yerindeydi"
Leandro Domingues, vefatından hemen önceye kadar evinde vakit geçirdi.
Fiziksel durumu zaten kötüleşmişti; yemek yiyebildiği günler olduğu gibi, neredeyse hiçbir şey yiyemediği günler de vardı.
Ölümünden birkaç gün önce, durumu gece boyunca kusacak kadar kötüleşti. Ertesi sabah Kleiton onu hastaneye götürdü.
"Onu arka koltuğa koydum ve hastaneye doğru yola çıktım. Ağabeyimin bilinci yerindeydi ama durumu iyi değildi."
Arabayı kullanan Kleiton, ağabeyinin yolda durumunun daha da kötüleşebileceği endişesiyle aceleyle hastaneye gitti.
Güvenli bir şekilde vardığı için geçici olarak rahatlasa da, ilaçlarla bile kusma ve ağrıyı yeterince bastırmak zordu.
Doktor onlara artık tedavi seçeneği kalmadığını ve bunun, acısını hafifletmek için palyatif bakım olacağını söylemişti.
Vefat ettiği gün Kleiton, hastane odasında ona bakan annesiyle yaklaşık 30 dakikalık bir görüntülü görüşme yaptı.
Annesi akıllı telefonu Leandro Domingues'e doğru çevirdiğinde, kameraya bakabildi ancak doğal bir sohbet etmesi artık zordu.
Vücudu o kadar zayıftı ki yatakta kendi başına pozisyon değiştirmekte bile zorlanıyordu.
Nakli Atlatmak: "O Gerçek Bir Savaşçıydı"
Kleiton'un röportajda ağabeyi Leandro'yu tanımlamak için tekrar tekrar kullandığı kelime "savaşçı"ydı.
Leandro Domingues, küçük yaşlardan itibaren profesyonel futbolcu olmayı hedefledi ve 11 yaşında evden ayrıldı. O zamanlar hayatı hiç de ayrıcalıklı değildi.
Kleiton şunları hatırladı:
"Sadece karnımızı doyurup uyumak için su içtiğimiz zamanlar oldu. Buna rağmen aileye şikayet etmedi. Çünkü futbolcu olmak istiyorduk."
Oradan yola çıkan Leandro, profesyonel dünyaya adım attı ve sadece Brezilya'da değil, Japonya'da da aktif oldu.
Hastalandıktan sonra bile bu tutumu değişmedi.
Hastalıkla mücadelesi sırasında bir de nakil ameliyatı geçirdi.
O sırada hayatı tehlikedeydi ancak bunu atlattı ve hastaneden taburcu oldu. Ardından rehabilitasyon çalışmalarına başladı ve bir noktada belirli bir düzeyde günlük hayatını sürdürebilecek kadar iyileşti.
Taburcu olduğunda, doktor ona, hayati tehlike arz eden krizleri birçok kez atlattığı için, "Doğum gününü üç kez kutlayabilirsin" dedi.
Kleiton, ağabeyinin mücadelesini değerlendirirken şunları söyledi:
"O kelimenin tam anlamıyla bir savaşçıydı. Hayatta da böyleydi ve hastalığına karşı son ana kadar, sınırına kadar savaşan bir insandı."
Japonya Günlerinden Beri Ona Destek Olan Anne
Leandro Domingues'in hastalığı sırasında ona en yakınından destek olan kişi annesiydi.
Kleiton'a göre anneleri, çocuklarının başına bir şey gelirse, nerede olursa olsun yanlarına koşan biriydi.
Bu durum, Leandro'nun Japonya'da oynadığı dönemde de değişmedi.
"Japonya'dayken bile, bir şey olduğunda, dili bilmemesine rağmen tek başına uçağa atlayıp Japonya'ya giderdi."
Leandro Domingues'in çocuklarından birinin Japonya'da doğduğu bildirildi.
Yabancı bir ülkede yaşayan oğluna ve ailesine destek olmak için anne, bir şey olduğunda mesafe tanımaksızın yanlarına koşardı.
Leandro hastalandıktan sonra da onunla ilgilenmeye devam etti ve nakil ameliyatı sırasında hastanede günlerce kaldı.
Eşi üç çocuğu büyütmek ve onları okula bırakıp almak gibi günlük hayatı sürdürmek zorundayken, anne genellikle Leandro'nun yanında ona destek oldu.
Kleiton şunları söyledi:
"Annem kelimenin tam anlamıyla bir anne olmanın yanı sıra hemşirelik yapıyordu."
Japonya'daki futbol günlerinden hastalıkla mücadelesine kadar anne, Leandro Domingues'e uzun yıllar boyunca destek olmaya devam etti.
"Baba nerede?"
Röportajda Leandro Domingues'in üç çocuğuna da değinildi. Özellikle küçük olan iki çocuk, babaları vefat ettiğinde sadece 6 ve 10 yaşlarındaydı.
Leandro'yu hastaneye götürüp eve döndükten sonra, 6 yaşındaki kızı Kleiton'a sordu:
"Baba nerede?"
Babasının hastanede olduğunu anlattığında, kızı sordu:
"Babamı neden orada bıraktın?"
Küçük bir çocuğa babasının durumunu olduğu gibi anlatmak zordu.
Bu nedenle Kleiton, babasının vücuda iyi gelen ilaçlarla iyileşmek için hastanede olduğunu anlattı.
Ancak Leandro Domingues bir daha eve dönmedi.
Leandro vefat ettikten sonra, hastanede ona bakan annesi eve tek başına döndüğünde, çocuklar sordu:
"Babaanne, baba nerede?"
Anne hiçbir şey cevaplayamadı, odasına gitti ve gözyaşlarına boğuldu.
Daha sonra Leandro'nun eşi çocuklara babalarının bir daha gelmeyeceğini söyledi.
Babasının "Ortağı" Olan Oğul
Kleiton ayrıca çocuklar ile Leandro Domingues arasındaki ilişkiyi de değerlendirdi.
O zamanlar 10 yaşında olan oğlu aslında evde vakit geçirmeyi seviyordu ve Leandro evde istirahat ederken babasının yanında çok zaman geçiriyordu.
Aile dışarı çıktığında bile oğul evde kalıyor ve istirahat eden babasının yanında çok vakit geçiriyordu.
Bu nedenle babasının bir daha gelmeyeceğini kabullenmesi kolay olmadı. Kleiton ayrıca küçük çocuklara babalarıyla vedalaşmayı anlatmanın zorluğundan da bahsetti.
Cenazede, o zamanlar 6 yaşında olan kızı da babasıyla son kez vedalaştı.
Leandro'nun alnını öptükten sonra kızının Kleiton'a sıkıca sarıldığı bildirildi.
O an hakkında Kleiton şunları söyledi:
"Bence o sarılma aslında babasına vermek istediği bir sarılmaydı. Ama artık bunu yapamıyor."
Yetişkinler için bile bir aile üyesini kaybetmeyi kabullenmek kolay değildir.
Kleiton, küçük çocuklara artık babalarını göremeyeceklerini anlatmanın daha da zor olduğunu söyledi.
Cenazede "Espírito Santo" Şarkısını Söylemek
Röportajın sonunda Kleiton, Leandro Domingues'in cenazesini andı.
Orada, ağabeyinden sadece bir futbolcu olarak değil, bir insan ve bir baba olarak bahsetti.
Cenazede "Espírito Santo" Şarkısını Söylemek
Röportajın sonunda Kleiton ayrıca Leandro'nun cenazesini de andı.
Cenazede, Leandro'dan sadece bir futbolcu olarak değil, bir insan ve bir baba olarak bahsettiği söylendi.
Ve son olarak "Espírito Santo" adlı bir övgü şarkısı söyledi.
Kendi kelimelerimle iyi ifade edemediğim düşünceleri lütfen Tanrı'ya ilet.
Zayıflığımda bana yardım et.
Nasıl dua edeceğini bilmeyen bana şefaat et—.
İçeriği böyle bir şarkıydı ve Kleiton sözleri hatırlayarak şunları söyledi:
"O zaman, kalbimde tam olarak bu vardı."
Ve program sunucuları aileye sözler söylediğinde, şunları söyledi:
"Biz Tanrı'ya inanıyoruz. Gerisi zaman. Yaraların yavaş yavaş iyileşeceğini düşünüyorum. Ama yalnızlığın ya da anıların asla geçeceğini sanmıyorum."
Leandro Domingues, Kashiwa Reysol de dahil olmak üzere Japonya'da uzun süre forma giydi ve birçok taraftarın hafızasında yer etti.
Yaklaşık bir yıl önce yayınlanan röportajda Kleiton'un bahsettiği, sadece sahada 10 numarayı giyip parlayan futbolcu imajı değildi.
Bu, sonuna kadar hastalığıyla yüzleşen bir erkek kardeş, bir oğul ve üç çocuk babası olan Leandro Domingues'in imajıydı.
Japonya'daki futbol günlerinde bile annesinin, dil engeline rağmen oğlunu desteklemek için tek başına Japonya'ya koştuğu bildirildi.
J-League'de Leandro Domingues'in oyununu görenler için bu röportaj, onun hayatının başka bir yönünü tanımalarını sağlıyor.
Japonya'da birçok taraftarı büyüleyen Leandro Domingues'e bir kez daha taziyelerimizi iletiyoruz.
Bu makale, yaklaşık bir yıl önce Brezilya'nın "[Resenha do Leão 1899](https://www.youtube.com/watch?v=bZfKSGJTniE)" programında yayınlanan Kleiton Domingues röportajına dayanılarak Japonca olarak çevrilmiş ve derlenmiştir.
