แนวทางนี้ซึ่งอิงตามระเบียบวิธีวิจัยของแพทริค ไวท์ จะกระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นทางวิชาการอย่างแท้จริงอย่างเป็นระบบจากหลายมิติ รวมถึงประสบการณ์ส่วนตัว ช่องว่างในวรรณกรรม ความขัดแย้งทางทฤษฎี และประเด็นทางสังคม ช่วยให้นักวิจัยเปลี่ยนจากสภาวะ "ไม่มีไอเดีย" ไปสู่สภาวะที่ขับเคลื่อนด้วยความอยากรู้อยากเห็น