ละครสั้นตลกหน้าตายสไตล์จีน

คำสั่ง (Prompt) เชิงสร้างสรรค์สำหรับละครสั้นตลกหน้าตายสไตล์จีน โดยมีตัวละครหลายตัวพร้อมคำแนะนำโดยละเอียดสำหรับการแสดงท่าทางและการตอบสนองที่สมจริงต่อเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดในสถานการณ์ชีวิตประจำวัน

พรอมต์
[สไตล์] ละครสั้นตลกหน้าตายสไตล์จีน (Chinese Deadpan Comedy), ถ่ายทำแบบสมจริง (Photorealistic Live Action), ให้ความรู้สึกเหมือนหนังสั้นออนไลน์ในชีวิตจริง, ใช้การถ่ายทำแบบถือกล้องด้วยมือเล็กน้อย, การเคลื่อนไหวทางกายภาพที่สมจริง, ความละเอียด 4K HD [ความยาว] 30 วินาที, ตัดต่อจบในตัว [เฟรม] 16:9 จอกว้าง [ภาษา] บทสนทนาภาษาจีนเต็มรูปแบบ, ลิปซิงค์ภาษาจีนที่แม่นยำ; ไม่มีการบรรยาย, ไม่มีคำบรรยายใต้ภาพ [ฉาก] ลานบ้านเก่าในอำเภอเล็กๆ ของจีน → ร้านขนมย้อนยุคในเมืองเล็กๆ ของจีน → ทางเดินเกสต์เฮาส์แบบดั้งเดิมในอำเภอของจีน [ตัวละคร] @Image1 ชื่อ 'Mo Ning' รับหน้าที่อธิบายหน้ากล้อง; @Image2 ชื่อ 'A Lan' ลูกค้าในร้านขนม; @Image3 ชื่อ 'Auntie Wang' เพื่อนของ A Lan [กฎการใช้ภาพอ้างอิง] ใบหน้า รูปร่าง ทรงผม การแต่งหน้า เสื้อผ้า และเครื่องประดับของตัวละครทั้งสามต้องตรงกับภาพอ้างอิงอย่างเคร่งครัด ห้ามเพิ่ม ลบ หรือแก้ไของค์ประกอบรูปลักษณ์ใดๆ ตัวละครต้องตรงกับภาพอ้างอิงตั้งแต่ปรากฏตัวครั้งแรก และห้ามเปลี่ยนใบหน้า เปลี่ยนชุด หรือเปลี่ยนรูปร่างระหว่างการเปลี่ยนฉาก [เนื้อหาหลัก] Mo Ning อธิบายหน้ากล้องว่า: การจะตัดสินว่าวิดีโอสร้างโดย AI หรือไม่ อย่าดูแค่ความละเอียด แต่ให้สังเกตการเคลื่อนไหวของสัตว์ เอฟเฟกต์ทางกายภาพ ปฏิกิริยาของตัวละคร และความสัมพันธ์เชิงพื้นที่ ในขณะที่เธออธิบาย เธอจะ 'สาธิต' ด้วยการกระทำที่ไร้สาระขึ้นเรื่อยๆ แต่เธอยังคงเชื่อมั่นว่าปัญหาอยู่ที่วิดีโอ AI ไม่ใช่ตัวเธอเอง [ตรรกะการแสดงของตัวละคร] Mo Ning มองว่าตัวเองเป็นนักการศึกษาที่จริงจัง ยิ่งเหตุการณ์ไร้สาระมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งทำตัวสงบนิ่งและถือดีมากขึ้นเท่านั้น เธอไม่ได้พยายามจะตลก แต่ความตลกมาจากความหน้าตายและการตัดสินที่ผิดพลาดของเธอ A Lan ต้องไม่ระวังตัวก่อนเกิดเหตุ เธอต้องรอจนกว่าของเหลวจะโดนตัวจริงๆ ถึงจะแสดงอาการสะดุ้ง หลับตา ยกมือ และหลบ Auntie Wang ต้องหันไปดู A Lan ก่อนที่จะหันไปมอง Mo Ning ห้ามจ้องหรือคาดเดาเหตุการณ์ล่วงหน้า [00:00-00:05.30] ฉากที่ 1: อย่าดูแค่คุณภาพภาพ ให้ดูที่รายละเอียด (ภาพระยะกลางแบบนิ่ง) ลานบ้านเก่าในอำเภอของจีนที่มีกำแพงอิฐสีเทา ประตูไม้สีแดง เก้าอี้พลาสติกสีขาว วัชพืชข้างกำแพง ข้าวโพดตากแห้ง และของใช้จิปาถะ แสงธรรมชาติยามบ่ายส่องเข้ามาจากด้านข้าง มีเงาต้นไม้ไหวเล็กน้อย กล้องตั้งนิ่งถ่ายระยะกลาง: Mo Ning นั่งบนเก้าอี้พลาสติกสีขาว โน้มตัวไปข้างหน้าอย่างเป็นธรรมชาติ มือวางใกล้เข่า มองตรงมาที่กล้อง [00:00-00:02.30] Mo Ning พูดเหมือนกำลังแชร์เคล็ดลับง่ายๆ ที่ใช้งานได้จริง เสียงชัดเจนและเป็นธรรมชาติ: [คำแนะนำลิปซิงค์] 'คุณจะรู้ได้อย่างไรว่าวิดีโอไหนสร้างโดย AI?' เธอพูดจบแล้วจ้องมองนิ่งๆ เว้นช่วงประมาณ 0.2 วินาทีเพื่อให้ผู้ชมโฟกัส [00:02.30-00:05.30] Mo Ning ยกมือขึ้นข้างหนึ่งเบาๆ เหมือนกำลังไล่เรียงประเด็นสำคัญ: [คำแนะนำลิปซิงค์] 'อย่ามัวแต่จ้องความละเอียด ให้ดูที่สัตว์ก่อน เวลา AI จัดการกับแมวและสุนัข มักจะพลาดได้ง่ายที่สุด' เธอเน้นคำว่า 'ดูที่สัตว์' เล็กน้อย; คำว่า 'พลาดได้ง่ายที่สุด' พูดด้วยความมั่นใจ ขณะที่เธอพูดว่า 'แมวและสุนัข' เสียงสุนัขหอบดังใกล้เข้ามาจากนอกลานบ้าน Mo Ning ได้ยินแต่ยังไม่หันไปมอง [00:05.30-00:10.20] ฉากที่ 2: การเคลื่อนไหวของสัตว์มักจะพลาดได้ง่ายที่สุด (กล้องถือด้วยมือ) [00:05.30-00:06.50] สุนัขสีดำตัวใหญ่เดินเข้ามาอย่างรวดเร็วจากมุมซ้ายล่างของเฟรม มุดหัวเข้ามาหว่างขาของ Mo Ning สุนัขมีแรงส่งจริงขณะเข้ามา หัวโผล่มาก่อน ตามด้วยไหล่และตัว มือของ Mo Ning ถูกดันขึ้นตามธรรมชาติโดยสุนัข และตัวของเธอเด้งกลับเล็กน้อย กล้องเอียงลงตามสัญชาตญาณเนื่องจากการเข้ามาของสุนัข โฟกัสไปที่หัวสุนัขครู่หนึ่ง Mo Ning มองลงไปที่สุนัข: [คำแนะนำลิปซิงค์] 'เอาตัวนี้เป็นตัวอย่างนะ' น้ำเสียงของเธอไม่ใช่การเล่นสนุก แต่เหมือนเธอเจอเคสตัวอย่างที่พร้อมใช้งาน [00:06.50-00:07.70] สุนัขสีดำมุดผ่านไป ตัวของมันข้ามผ่านหน้าขาของ Mo Ning หางปัดโดนขาเก้าอี้พลาสติก Mo Ning ใช้มือปัดหัวสุนัขออกเบาๆ แล้วเงยหน้ามองกล้อง: [คำแนะนำลิปซิงค์] 'ดูออกไหม?' เธอเว้นช่วงครึ่งวินาทีเพื่อให้ผู้ชมได้สังเกต [00:07.70-00:09.60] สุนัขเดินผ่านหน้า Mo Ning ในแนวนอนแล้วจู่ๆ ก็เอาจมูกมาใกล้กล้อง ทำให้ฉากหน้าเบลอ สายตาของ Mo Ning มองตามสุนัข คิ้วขมวด: [คำแนะนำลิปซิงค์] 'การเคลื่อนไหวมันกระตุก และตาก็ดูไม่ปกติ' เธอพูดคำว่า 'กระตุก' เหมือนกำลังวิเคราะห์ทางเทคนิค การเคลื่อนไหวของสุนัขต้องต่อเนื่องและเป็นธรรมชาติ ความตลกมาจาก Mo Ning ที่พยายามยัดเยียดการกระทำปกติให้เป็น 'ข้อผิดพลาดของ AI' [00:09.60-00:10.20] จมูกสุนัขเกือบแตะเลนส์ พร้อมเห่าสั้นๆ Mo Ning มองตามจากด้านหลังแล้วสรุปหน้าตาย: [คำแนะนำลิปซิงค์] 'ดูแวบเดียวก็รู้ว่าปลอม' เธอไม่ยิ้ม ตัดภาพฉับไปยังฉากถัดไปทันทีหลังเสียงเห่า [00:10.20-00:14.60] ฉากที่ 3: ทดสอบเอฟเฟกต์ทางกายภาพ (ภาพระยะใกล้มาก → ภาพระยะกลาง) ตัดภาพฉับไปที่ร้านขนมย้อนยุคในเมืองเล็กๆ ของจีน โต๊ะไม้ ตู้กระจกใส่ขนม ถ้วยกระเบื้องสีขาว กระติกน้ำร้อน กล่องทิชชู่ และป้ายราคาภาษาจีนสร้างบรรยากาศในชีวิตประจำวัน ลูกค้าในฉากหลังพูดคุยกันตามปกติ Mo Ning, A Lan และ Auntie Wang นั่งอยู่ที่โต๊ะเดียวกัน มีแก้วโยเกิร์ตสตรอว์เบอร์รีสีชมพูใบใหญ่และเครื่องดื่มสีอ่อนอีกแก้ววางอยู่บนโต๊ะ [00:10.20-00:10.70] Mo Ning ขยับเข้ามาใกล้กล้องอย่างรวดเร็วเป็นภาพระยะใกล้มาก เนื่องจากการเปลี่ยนระยะห่างที่รวดเร็ว เฟรมจะเบลอชั่วครู่ก่อนที่กล้องจะโฟกัสที่ดวงตาและริมฝีปากของ Mo Ning ได้อย่างแม่นยำ [00:10.70-00:13.70] Mo Ning เบิกตากว้าง: [คำแนะนำลิปซิงค์] 'อย่างที่สอง ดูเอฟเฟกต์ทางกายภาพ เวลาที่มีของเหลวเยอะๆ ในเฟรม มักจะเป็นจุดที่เผยพิรุธ' เธอพูดคำว่า 'เอฟเฟกต์ทางกายภาพ' ชัดเจนและช้าๆ เมื่อพูดว่า 'ของเหลวเยอะๆ' สายตาเธอเหลือบมองเครื่องดื่มสีชมพูครู่หนึ่ง; เมื่อพูดว่า 'เผยพิรุธ' เธอก็มองกลับมาที่กล้อง A Lan และ Auntie Wang ยังคงนั่งอยู่ตามปกติ ไม่ได้มองมือของ Mo Ning หรือแสดงอาการตื่นตระหนก [00:13.70-00:14.60] เปลี่ยนเป็นภาพระยะกลางเห็นสองคน Mo Ning กลับไปนั่งที่เดิม หยิบเครื่องดื่มสีชมพูตรงหน้า A Lan ขึ้นมาถือไว้เหนือหัว A Lan ด้วยสองมือ โดยไม่ทันตั้งตัว เธอคว่ำแก้วลง ของเหลวสีชมพูข้นไหลเป็นสายต่อเนื่อง ลงบนหัวของ A Lan ไหลลงมาตามใบหน้า ไหล่ และเสื้อผ้า จนกระเด็นลงบนโต๊ะไม้ ระดับของเหลวในแก้วต้องลดลงขณะเท; ของเหลวต้องมีน้ำหนัก ความหนืด และแรงเฉื่อยจากการกระเด็นที่สมจริง [เอฟเฟกต์เสียง] เสียงแก้วกระทบกัน, เสียงเทของเหลวข้น, เสียงของเหลวกระเด็นลงบนโต๊ะ [00:14.60-00:18.20] ฉากที่ 4: ปฏิกิริยาที่แท้จริงต้องไม่เกิดขึ้นก่อนเวลา (ปฏิกิริยาที่ล่าช้า) [00:14.60-00:15.20] หลังจากของเหลวโดนตัว A Lan ครั้งแรก มีความล่าช้าของระบบประสาท 0.2 วินาที จากนั้น A Lan จึงสะดุ้ง หลับตาแน่น ยักไหล่ และยกมือป้องหัวตามสัญชาตญาณ เธอส่งเสียงร้องสั้นๆ หลบไปข้างหลังด้วยแรงเฉื่อยที่สมจริง เก้าอี้ครูดกับพื้น ห้ามไม่ให้ A Lan หลับตาหรือหลบก่อนที่ของเหลวจะโดนตัว [00:15.20-00:16.30] A Lan ยังคงหลบ แขนของเธอปัดไปทั่วโต๊ะทำให้เกิดการกระเด็นเล็กน้อยอีกครั้ง Mo Ning ถือแก้วคว่ำไว้จนหมดก่อนจะดึงกลับ แก้วต้องไม่ว่างเปล่าในทันที Mo Ning มองแก้วเปล่า ยืนยันว่า 'การทดลองเสร็จสิ้น' โดยไม่มีคำขอโทษหรือตื่นตระหนก [00:16.30-00:17.50] Auntie Wang อึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วรีบขยับเข้าไปหา A Lan เพื่อช่วยเช็ดของเหลว ความสนใจของเธอต้องอยู่ที่ A Lan ก่อน [00:17.50-00:18.20] ภาพระยะใกล้: Auntie Wang ค่อยๆ หันไปมอง Mo Ning คิ้วขมวด A Lan หอบหายใจพิง Auntie Wang ไม่มีบทสนทนาชัดเจน มีเพียงเสียงร้องครวญคราง เสียงหอบหายใจ และเสียงเสื้อผ้าเสียดสี [00:18.20-00:21.30] ฉากที่ 5: ปฏิกิริยาของตัวละครก็เผยพิรุธได้เช่นกัน (ภาพระยะกลางแบบย้อนกลับ) ตัดสลับภาพไปที่ Mo Ning เธอนั่งอยู่คนเดียวอีกฝั่งของโต๊ะ ซึ่งเต็มไปด้วยของเหลวสีชมพูและเศษผลไม้ [00:18.20-00:19.00] Mo Ning มอง A Lan และ Auntie Wang เลิกคิ้วเล็กน้อย: [คำแนะนำลิปซิงค์] 'จากนั้นให้ดูปฏิกิริยาของตัวละคร' น้ำเสียงของเธอยังคงเป็นครู โดยไม่มีความรู้สึกผิด [00:19.00-00:21.30] Mo Ning สังเกต A Lan แล้วมอง Auntie Wang ก่อนจะหันกลับมามองกล้อง: [คำแนะนำลิปซิงค์] 'ปฏิกิริยาเมื่อกี้มันดูประสานกันเกินไป เห็นได้ชัดว่าแสดงเกินจริง' เธอพูดคำว่า 'ประสานกันเกินไป' เหมือนนักวิจารณ์การแสดง หลังจากพูดจบประโยคเท่านั้น จึงมีรอยยิ้มเยาะเย้ยเล็กน้อยที่มุมปาก [00:21.30-00:25.20] ฉากที่ 6: ความสัมพันธ์เชิงพื้นที่เป็นสิ่งที่จัดการยากที่สุด (กล้องถอยหลังตาม) ตัดฉากไปที่ทางเดินเกสต์เฮาส์เก่า ไฟสลัว มีประตูหลายบาน ป้าย 'ทางออกฉุกเฉิน' ภาษาจีนสีเขียวชัดเจนบนผนัง; ไม่มีตัวอักษรเพี้ยน [00:21.30-00:22.40] Mo Ning เดินจากสุดทางเดินเข้ามาหากล้อง กล้องถอยหลังด้วยความเร็วเท่ากัน ได้ยินเพียงเสียงฝีเท้า [00:22.40-00:25.20] Mo Ning เดินต่อไป: [คำแนะนำลิปซิงค์] 'สุดท้าย ให้ดูที่ประตู เวลาที่ความสัมพันธ์เชิงพื้นที่ซับซ้อน AI มักจะทำผิดพลาด' ป้าย 'ทางออกฉุกเฉิน' ต้องคงที่อยู่บนผนังและไม่บิดเบี้ยว [00:25.20-00:28.50] ฉากที่ 7: ประตูที่ผิด (มุกตลกฟิสิกส์ของประตู) [00:25.20-00:25.80] Mo Ning หยุดหน้าประตูบานหนึ่งทางซ้ายและหันไปหามัน ภาพระยะใกล้ที่มือ: เธอจับลูกบิดโลหะและกดลงอย่างแม่นยำ จำนวนนิ้วถูกต้อง; การสัมผัสระหว่างมือกับลูกบิดชัดเจน [00:25.80-00:26.30] เปลี่ยนเป็นภาพระยะกลาง ประตูที่เธอถืออยู่ไม่เปิด แต่ประตูข้างๆ ซึ่งไม่มีใครแตะต้องกลับเปิดออกเล็กน้อย ประตูยังคงแยกจากกันชัดเจน ไม่มีการรวมร่างกัน Mo Ning กดลูกบิดซ้าย แต่ประตูขวาเปิดออก [00:26.30-00:27.00] Mo Ning มองลูกบิดของเธอ แล้วค่อยๆ หันหัวไปมองประตูที่เปิดออกเอง เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วมองกล้อง: [คำแนะนำลิปซิงค์] 'เห็นไหม? แม้แต่ประตูก็ยังสับสน' น้ำเสียงของเธอสงบ เหมือนจะบอกว่า 'ฉันบอกคุณแล้ว' [00:27.00-00:27.80] ประตูข้างๆ ค่อยๆ ปิดเอง Mo Ning กรอกตาและปล่อยลูกบิด: [คำแนะนำลิปซิงค์] 'ช่างเถอะ ฉันไปละ' น้ำเสียงเหนื่อยหน่ายและเด็ดขาด [00:27.80-00:28.50] Mo Ning ผลักประตูบานเดิมอีกครั้ง และคราวนี้มันเปิดออกตามปกติ เธอเดินเข้าห้อง กล้องยังคงอยู่ที่ทางเดิน เมื่อเธอพ้นเฟรมไป ประตูก็ปิดลงอย่างรวดเร็วด้วยเสียง 'ปัง' ดังสนั่น [00:28.50-00:30.00] ฉากที่ 8: จบ (ตัดฉากดำทันที) ทันทีที่ประตูปิดดังปัง ตัดเป็นจอดำจนจบ ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินห่างออกไปในห้อง 0.5 วินาทีสุดท้ายเงียบสนิท ไม่มีข้อความหรือโลโก้ [สรุปบทสนทนา] Mo Ning: 'คุณจะรู้ได้อย่างไรว่าวิดีโอไหนสร้างโดย AI?', 'อย่ามัวแต่จ้องความละเอียด ให้ดูที่สัตว์ก่อน...', 'เอาตัวนี้เป็นตัวอย่างนะ', 'ดูออกไหม?', 'การเคลื่อนไหวมันกระตุก และตาก็ดูไม่ปกติ', 'ดูแวบเดียวก็รู้ว่าปลอม', 'อย่างที่สอง ดูเอฟเฟกต์ทางกายภาพ...', 'จากนั้นให้ดูปฏิกิริยาของตัวละคร', 'ปฏิกิริยาเมื่อกี้มันดูประสานกันเกินไป เห็นได้ชัดว่าแสดงเกินจริง', 'สุดท้าย ให้ดูที่ประตู...', 'เห็นไหม? แม้แต่ประตูก็ยังสับสน', 'ช่างเถอะ ฉันไปละ' [ข้อกำหนดด้านเสียง] เสียงภาษาจีนที่สม่ำเสมอสำหรับ Mo Ning เป็นธรรมชาติและชัดเจน ไม่มีโทนเสียงเครื่องจักรหรือหุ่นยนต์ เสียงบรรยากาศ: ลม, นก, เสียงสุนัขหอบ, เสียงเห่าในลานบ้าน; เสียงพูดคุย, เสียงแก้วกระทบกัน, เสียงของเหลวกระเด็น และเสียงกรีดร้องในร้าน; เสียงฝีเท้าและเสียงประตูในเกสต์เฮาส์ ไม่มีดนตรีประกอบหรือเสียงหัวเราะปลอม [ความต่อเนื่องโดยรวม] ตัวละครต้องตรงกับภาพอ้างอิงอย่างเคร่งครัดตลอดทั้งเรื่อง Mo Ning รักษาลักษณะและเสียงเดิมไว้ A Lan และ Auntie Wang อยู่เฉพาะในร้าน; สุนัขสีดำอยู่เฉพาะในลานบ้าน การเปลี่ยนฉากต้องเป็นการตัดฉับ (Hard cut); ห้ามมีการละลายภาพหรือบิดเบี้ยว

วิธีใช้ prompt นี้

  1. 1

    คัดลอก prompt เต็มด้านบน

  2. 2

    เปิดแพลตฟอร์มที่รองรับ Seedance 2.0 เช่น YouMind แล้ววาง prompt ลงไป

  3. 3

    เปลี่ยนหัวข้อ สไตล์ หรือรายละเอียดให้ตรงไอเดียของคุณ แล้วสร้าง

นี่คือ AI prompt ฟรีจากคลัง prompt ของ YouMind สำรวจ วิดีโอ prompt อีกนับพันรายการ ทั้งหมดคัดลอกและปรับใช้ได้ฟรี

ดู วิดีโอ prompt เพิ่มเติม

ฟีเจอร์พรอมต์เพิ่มเติม

คลัง AI

ค้นหา prompt ด้วย AI

ให้ AI ช่วยค้นหา prompt หลายหมื่นรายการ กรองตามโมเดล ช่วงเวลา คีย์เวิร์ด และจัดเรียงตามยอดมีส่วนร่วม เช่น ยอดวิว ยอดบันทึก ยอดแชร์ และอื่นๆ

เครื่องมือด้านภาพ

รูปภาพเป็นพรอมต์

เปลี่ยนรูปภาพใดก็ได้ให้เป็นพรอมต์ภาพ AI แบบละเอียด เครื่องมือแปลงรูปภาพเป็นพรอมต์ฟรีจะวิเคราะห์องค์ประกอบ สไตล์ และแสง ให้คุณสร้างลุคเดิมซ้ำได้ในไม่กี่วินาที

สร้างมาเพื่อครีเอเตอร์ ฟรีตลอดไป

YouMind คือผู้ช่วยสร้างสรรค์ AI ที่ครีเอเตอร์ทั่วโลกไว้วางใจ ทุกพรอมต์ที่นี่คัดสรรมาเพื่อช่วยให้คุณสร้างสรรค์ได้ดีและเร็วขึ้น

สำรวจพรอมต์เพิ่มเติม